0123

⬢⬢⬢

ตอนที่ 123 ไม่ชอบมาพากล

คืนเดือนมืดลมกรรโชก เหมาะแก่การฆ่าคนวางเพลิง

ยามที่กองกำลังซึ่งประกอบด้วยขุนพลมารและราชันมารจำนวนมากกำลังลาดตระเวนค้นหาร่องรอยของหลิวเทียนหยางอยู่ในป่านั้น ฝ่ายหลังก็ได้ถือกระบี่เข่นฆ่ามารมาเป็นเวลาหลายชั่วยามแล้ว

เสวียนอวี่ภายใต้การหล่อเลี้ยงด้วยโลหิตมารค่อย ๆ ฟื้นคืนสู่สภาวะในอดีต กระทั่งเลือนรางว่ามีเจตจำนงอันพิสดารล้ำลึกแฝงอยู่ภายใน

หลิวเทียนหยางรู้สึกโล่งใจยิ่งนักกับความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ของเสวียนอวี่ เพราะเดิมทีเสวียนอวี่ต้องแหลกสลายทรุดโทรมลงยิ่งกว่าเก่าก็ด้วยความประมาทเลินเล่อของตนเอง บัดนี้เขาสามารถช่วยให้เสวียนอวี่ค่อย ๆ ฟื้นฟูสภาวะในอดีตกลับมาได้ ย่อมยินดีทำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

“เสวียนอวี่ รออีกประเดี๋ยว โลหิตของพวกระยำเผ่ามารเหล่านี้ล้วนเป็นของเจ้า” หลิวเทียนหยางผู้ซ่อนตัวอยู่ในความมืดลูบไล้ตัวกระบี่ สายตาแผดเผาร้อนแรงจ้องมองยอดฝีมือเมืองสาบานโลหิตที่กำลังตามหาร่องรอยของหลิวเทียนหยางอยู่ในที่แจ้ง

เขาค่อย ๆ ถอยร่นในความมืดมิด ท้ายที่สุดก็กลืนหายไปในราตรีอย่างสมบูรณ์

ภายในผืนป่าข้างเมืองสาบานโลหิต ยอดฝีมือเผ่ามารทุกคนในเมืองสาบานโลหิตต่างสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังกล้าแกร่งสายนั้นในชั่วพริบตา

“จงใจปล่อยกลิ่นอายของตนเองออกมาเช่นนี้ เกรงว่าจะต้องมีแผนลวงเป็นแน่” ยอดฝีมือระดับราชันมารผู้หนึ่งมองสหายข้างกายพลางกล่าว