0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 ยืนดูดาย ศึกตัดสินความเป็นตาย

ดวงจิตจักรพรรดิอี้เทียนมาถึงสมรภูมิแห่งนี้ตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบได้ ขณะนี้ยืนสงบนิ่งอยู่ห่างจากจุดที่ช่องทางมิติยังไม่สมานตัวเพียงหนึ่งก้าว พลางแย้มยิ้มอย่างอบอุ่น

เฟิ่งเทียนอวี่รู้สึกว่ารับมือได้ยากเย็นถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก

“ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าพวกเจ้ากำลังดันทุรังเพื่อสิ่งใด เผ่ามนุษย์เป็นเพียงเกาทัณฑ์ใกล้หมดแรงส่งแล้ว ต่อให้พวกเจ้าจะมีวิธีรักษารวมดวงจิตมิให้สลายไปนับพันปี ก็เป็นเพียงตั๊กแตนขวางรถศึก น้ำแก้วเดียวดับไฟกองฟืนเท่านั้น เผ่ามนุษย์จะต้องมุ่งสู่ความพินาศ นี่คือกระแสธารแห่งชะตากรรม เผ่ามนุษย์ของพวกเจ้ามิใช่ชอบคล้อยตามลิขิตฟ้าดินที่สุดหรอกหรือ ไฉนบัดนี้กลับฝืนลิขิตสวรรค์เล่า” เฟิ่งเทียนอวี่มองจักรพรรดิอี้เทียนผู้เงียบสงบพลางเอ่ยซัก สีหน้าสงบนิ่งของอีกฝ่ายทำให้เฟิ่งเทียนอวี่รังเกียจเป็นอย่างยิ่ง สีหน้านั้นประหนึ่งว่าเพียงแค่เขายืนอยู่ตรงนั้น แผนการชั่วร้ายทั้งมวลก็ไม่มีทางสัมฤทธิผลได้

“พวกเราชอบคล้อยตามลิขิตฟ้าดินจริง แต่บางคราลิขิตฟ้าดินก็มิได้เข้าข้างพวกเรา เช่นนั้นพวกเราก็ทำได้เพียงฝืนลิขิตสวรรค์ อย่างไรเสียทั้งหมดก็เพื่อความอยู่รอด” สุรเสียงของจักรพรรดิอี้เทียนแผ่วเบาสง่างาม ยามเอ่ยปากกลับมิอาจสัมผัสได้ถึงการไหลเวียนของพลังแท้แม้แต่น้อย

“ถ้าเช่นนั้น กล่าวคือเจ้าก็ไม่คิดจะเข้าสู่วัฏสงสารแล้วรึ” เฟิ่งเทียนอวี่เลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถาม