เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 79 ปรึกษาหารือ
หลี่ซิงเฉินตวัดกระบี่ปราดออกไป ร่างของเสี่ยวจื่อพลันวูบไหว เลือนหายไปจากจุดเดิม กระบี่ของหลี่ซิงเฉินจึงไร้ผล
“เรียนรู้ได้ไวยิ่งนัก มิน่าเล่าถึงเปิดเส้นทางสายนี้ได้” หลี่ซิงเฉินพยักหน้า จากนั้นหมุนตัวฟาดฟันกระบี่ออกไปหนึ่งกระบวน ชิงลงมือก่อน เสี่ยวจื่อรีบร้อนแทงหอกยาวออกไปต้านทาน ทว่ากลับถูกพลังมหาศาลบนปราณกระบี่สายนั้นสะเทือนจนต้องถอยร่นไปหลายก้าว
“เจ้าเรียนรู้ได้เป็นรูปเป็นร่าง ทว่าก็ยังมิได้เข้าถึงแก่นแท้ คงเป็นเพราะเจ้ามิอาจซ่อนกลิ่นอายพลังได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ จึงถูกข้าจับจุดอ่อนได้ กลเม็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ข้ามิเคยใช้กับศิษย์พี่ของเจ้ามาก่อน เพราะข้ารู้ดีว่าสำหรับเขาแล้ว มันก็แค่ลูกไม้ของเด็กเล่น” หลี่ซิงเฉินยิ้มพลางเอ่ย ในวาจาจงใจเอ่ยถึงหลิวเทียนหยาง ขณะเดียวกันสายตาก็จ้องมองเสี่ยวจื่อ หวังจะเห็นร่องรอยบางอย่างจากแววตาของอีกฝ่าย
ทว่าเสี่ยวจื่อเพียงเบ้ปากเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “อย่าเอาเจ้าสารเลวนั่นมาเปรียบเทียบกับข้า ข้าไม่หลงกลเจ้าหรอก เจ้าจงงัดเอาไม้ตายที่ใช้รับมือเขาออกมาใช้กับข้าให้หมดเสีย มิฉะนั้นประเดี๋ยวข้าจะไม่ออมมือให้แล้ว!”
หลี่ซิงเฉินหัวเราะแผ่วเบา เก็บกระบี่ยาวเข้าฝักพลางกล่าวว่า “เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าหลิวเทียนหยางคือคนที่เจ้าจะไล่ตามทันได้”
เสี่ยวจื่อขมวดคิ้วอันงดงาม เอ่ยอย่างไม่ยอมจำนนว่า “ทำไม รึข้าจะต้องตามหลังเขาไปตลอดชีวิต ข้าไม่เชื่อหรอกว่าข้าพยายามถึงเพียงนี้แล้วจะยังมิอาจเทียบเคียงเขาได้”