0078

⬢⬢⬢

ตอนที่ 78 เจียงอี้ไป๋

เริ่นเฟยไม่มีทางยอมจำนนรอความตายมองดูดวงตะวันสวรรค์ดวงนั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้เด็ดขาด

นางกัดปลายลิ้นอีกครา พ่นโลหิตพิสุทธิ์หนึ่งคำรดลงบนดาบเหมียว แสงอักขระรูนบนตัวดาบที่เดิมทีหม่นแสงลงพลันสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง ตัวดาบนั้นมิได้มีความเปลี่ยนแปลงอันใด ทว่ากลับให้ความรู้สึกแหลมคมยิ่งขึ้นกว่าเดิม

“เจ้าหนู สายตาเฉียบคมไม่เลว ทว่าน่าเสียดายที่ระดับพลังห่างชั้นกับข้าไกลเกินไป จึงไม่อาจทำร้ายข้าได้มากเท่าใดนัก รอให้เจ้าไปเกิดใหม่ก็อย่าลืมเสียเล่าว่าชาติหน้าห้ามโอหังเกินไปเด็ดขาด ผู้ทรงเกียรติเพียงสองตำหนักเจ็ดตำหนักก็ริอาจบุกหอคอยชิงสวรรค์สร้างวาสนา ข้าไม่รู้จะสรรหาคำใดมาพูดกับเจ้าดีแล้ว” เริ่นเฟยกุมดาบสองมือ ปลายดาบเปล่งประกายเย็นเยียบ แทงเข้าใส่ตะวันสวรรค์ที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ในทันที

บนตัวดาบควบแน่นคมดาบพลังงานที่กว้างถึงครึ่งจั้งสายหนึ่งขึ้นมา หลิวเทียนหยางย่อมคุ้นเคยกับคลื่นพลังงานนั้นเป็นอย่างดี นั่นคือพลังแห่งฟ้าดินอย่างแท้จริง

“เจ้าถึงกับสามารถชักนำพลังแห่งฟ้าดินได้เชียวหรือ” หลิวเทียนหยางหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม ทว่าเริ่นเฟยไม่คิดจะตอบแม้แต่น้อย ดาบยาวที่ควบแน่นจากพลังแห่งฟ้าดินเสียบทะลุดวงตะวันสวรรค์ดวงนั้นราวกับเสียบถังหูลู่ ทำให้มันไม่อาจเคลื่อนไปข้างหน้าได้แม้แต่เศษเสี้ยวเดียว