เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59 เข้าสู่หอคอยสร้างสรรค์อีกครา
“หมายความว่าอย่างไร ก่อนหน้าข้ายังมีผู้ใดค้นพบก่อนข้าอีกหรือ” จักรพรรดิเซียนเสียกิริยาไปบ้าง ชายชราหัวเราะหึ ๆ พลังอันยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินอันไพศาลกดทับลงมา ทำให้จักรพรรดิเซียนสงบสติอารมณ์ลง
“เจ้ามิใช่จักรพรรดิเซียนคนแรกที่ริเริ่มลองทำเรื่องนี้ แต่เจ้าสามารถทำได้ถึงขั้นนี้ก็นับว่าดียิ่งแล้ว อย่าได้ดูแคลนตนเองเลย” ชายชรายิ้มพลางเก็บตัวหมากบนกระดาน จากนั้นจึงกอบตัวหมากกำหนึ่งไว้ในมือแล้วเอ่ยขึ้น “ทายหมากเสี่ยงทาย”
จักรพรรดิเซียนส่ายหน้า กล่าวว่า “ไม่เดินแล้ว หลายร้อยปีมานี้เดินหมากกับท่าน ไม่เคยมีคราใดที่ชนะได้เลย”
ชายชราพูดไม่ออก “เช่นนั้นเจ้ายังเดินหมากกับข้ามาตั้งหลายร้อยปี เหตุใดวันนี้จู่ ๆ จึงหมดใจสู้เสียเล่า”
จักรพรรดิเซียนส่ายหน้า “แค่วันนี้รู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมากะทันหัน”
“เจ้ารู้ว่าตนเองมิใช่คนแรกที่สัมผัสถึงสถานที่แห่งนั้นแล้วจึงผิดหวังกระมัง” ชายชรากล่าวตรงเป้า จักรพรรดิเซียนนิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา เห็นได้ชัดว่าถูกชายชราแทงใจดำเข้าแล้ว
“ยามที่คนรุ่นหลังกลุ่มนั้นล่วงรู้ถึงสถานที่แห่งนั้นเจ้ายังเยาว์วัยนัก ดังนั้นจึงมิต้องดูถูกตนเองหรอก เจ้าทำได้ถึงขั้นนี้ก็นับว่าดียิ่งแล้ว” ชายชราใส่ตัวหมากในมือกลับคืนลงในตลับ
“เช่นนั้นเจ้าก็กลับไปก่อนเถิด ช่วงเวลานี้ข้าเองก็มีธุระบางอย่างต้องไปจัดการ อาจต้องใช้เวลานานโขกว่าจะกลับมา หากเจ้าอยากเดินหมากแล้วพบว่าข้าไม่อยู่ นั่นก็คือข้ายังจัดการธุระเหล่านี้ไม่เสร็จสิ้น” ชายชราตบฝุ่นที่ก้นแล้วกล่าว