เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 เรื่องแทรกเล็ก ๆ
เฉาอวิ๋นซานหิ้วหลิวเทียนหยางที่สลบไสลกลับมาถึงยอดขุนเขาฉี่หลิง
อะไรกันเล่าทงเสวียนต่อสู้กับอริยะ ล้วนเป็นเรื่องลม ๆ แล้ง ๆ หลิวเทียนหยางเองก็ฮึกเหิมเต็มที่ แต่เฉาอวิ๋นซานไม่ตามใจเขาเลย ปล่อยหมัดสายฟ้าฟาดกระหน่ำทีเดียวจนเขาสลบ แล้วประกาศว่าตนชนะเกมนี้
“โอ๊ะ กลับมาแล้วหรือ เป็นอย่างไรบ้าง” หงซู่ทำอาหารเสร็จแล้วนั่งดื่มคนเดียวอยู่ตรงนั้น เห็นแต่ไกลว่าเฉาอวิ๋นซานหิ้วหลิวเทียนหยางกลับมา จึงจัดชามตะเกียบเพิ่มอีกสองชุดบนโต๊ะ แล้วถามขึ้นเมื่อเฉาอวิ๋นซานเข้ามาใกล้
เฉาอวิ๋นซานโยนหลิวเทียนหยางลงกับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นนั่งลงบนม้านั่งหิน หยิบชามตะเกียบชุดหนึ่งขึ้นมากินข้าว
“ไอ้เด็กคนนี้ไม่เลวเลย ทีแรกข้าคิดว่าจับตัวเขาได้แล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าเป็นร่างปลอมเสียได้…” เฉาอวิ๋นซานกินอาหารพลางจิบเหล้าชั้นดี พลางเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้หงซู่ฟังอย่างช้า ๆ
เมื่อหงซู่ฟังจบ ก็ทั้งชื่นชมฝีมือการสร้างร่างปลอมอันยอดเยี่ยมของหลิวเทียนหยาง ทั้งเหยียดหยันที่เขาประเมินตัวเองสูงเกินไป
“คิดจริง ๆ หรือว่าครั้งนั้นที่ทงเสวียนต่อสู้อริยะ ข้าใช้กำลังเต็มที่แล้ว เจ้าเด็กคนนี้ ช่างหยิ่งผยองเสียจริง” หงซู่หัวเราะและชนแก้วกับเฉาอวิ๋นซาน อริยะทั้งสองกินดื่มอยู่ใต้แสงยามเย็น พลางวิจารณ์ศิษย์ของตนไปด้วย ช่างสำราญใจยิ่งนัก