เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ได้รับบาดเจ็บโดยไม่คาดคิด
ยามที่เฉาอวิ๋นซานและหงซู่กลับมาถึงสำนักศึกษาเซิ่งเทียน ก็เป็นเวลาค่ำมืดแล้ว
ทั้งสองมาถึงขุนเขาฉี่หลิง เห็นหลิวเทียนหยางนั่งอยู่บนแท่นหินด้วยสีหน้าโศกเศร้าหม่นหมอง ต่างก็ไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะเหตุใด
“เจ้าเป็นอะไรไป” หงซู่ก้าวขึ้นหน้าไปเอ่ยถาม หลิวเทียนหยางเห็นท่านอาจารย์ทั้งสองกลับมาแล้ว ก็มิได้ลุกขึ้นทำความเคารพ เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของหงซู่ก็เพียงส่ายหน้า พลางทอดถอนหายใจยาวออกมาคำหนึ่ง
ท่าทางเช่นนี้ยิ่งทำให้หงซู่และเฉาอวิ๋นซานประหลาดใจยิ่งขึ้น คงมิใช่เพราะพวกตนสองคนไปเยือนวังอริยะกุยซวีมาเที่ยวหนึ่งแล้วเป็นเช่นนี้กระมัง คงมิใช่หรอก ด้วยนิสัยไม่คิดเล็กคิดน้อยของเจ้าเด็กคนนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
“พูด!” อารมณ์ของหงซู่พลันปะทุขึ้นมาในทันที น้ำเสียงเจือความไม่พอใจและเข้มงวดยิ่งนัก
หลิวเทียนหยางอ้าปาก คิดจะพูดสิ่งใดทว่าก็กลืนกลับลงไปอีก
“มารดามันเถอะ?!”
หงซู่โมโหถึงขีดสุด โทสะพลันพลุ่งพล่าน คว้าคอเสื้อหิ้วตัวหลิวเทียนหยางขึ้นมาทันที ประหนึ่งหิ้วลูกเจี๊ยบตัวหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น