0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 ชาติกำเนิดของเสี่ยวจื่อ

หลิวเทียนหยางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเผ่ามนุษย์จึงไร้จักรพรรดิร้อยปี

“เช่นนั้นคราแรกตอนที่พวกเรามีมหาจักรพรรดิ มิเคยคิดจะพึ่งพาพลังของมหาจักรพรรดิมาปกครองโลกเบื้องนี้บ้างหรือ” หลิวเทียนหยางถามอย่างไม่เข้าใจ หากกรีฑาทัพในยุคมหาจักรพรรดิรุ่งเรือง มหาจักรพรรดิหลายสิบองค์ร่วมศึกพร้อมกัน ย่อมรวมใต้หล้าเป็นหนึ่งได้อย่างแน่นอน

“ไร้ประโยชน์ จิตวิญญาณแห่งโลกจะยื่นมือเข้าแทรกแซง” หงซู่ส่ายหน้าปฏิเสธ

“หมายความว่าอย่างไร”

“กล่าวคือ จิตวิญญาณแห่งโลกอนุญาตให้มีสงคราม และยามจำเป็นเขาก็จะลงมือแทรกแซงสถานการณ์ศึก ทว่าหากมีเผ่าโบราณใดเผ่าหนึ่งครองความเป็นใหญ่แต่เพียงผู้เดียว นี่จะขัดต่อเจตจำนงของจิตวิญญาณแห่งโลก และมิได้รับอนุญาตให้เกิดขึ้น แต่หากเผ่าโบราณเผ่าหนึ่งถูกกลุ่มเผ่าโบราณทำลายล้าง เรื่องนี้กลับได้รับอนุญาต” เฉาอวิ๋นซานมีสีหน้าเปี่ยมด้วยความจนใจ เผ่ามนุษย์ในยามนี้กำลังเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ จิตวิญญาณแห่งโลกมิได้คิดจะลงมือแทรกแซง ความอยู่รอดของเผ่ามนุษย์ในเวลานี้ล้วนขึ้นอยู่กับตนเองทั้งสิ้น

“นี่มันหลักเหตุผลอันใดกัน” หลิวเทียนหยางโมโหจนทนไม่ไหว จึงทุ่มถ้วยของหงซู่แตกไปใบหนึ่ง หงซู่ตบโต๊ะลุกพรวดขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด “เจ้าโกรธแล้วจะมาทุ่มถ้วยของข้าทำไม!”

“เฮ้อ ระบายโทสะเท่านั้น ชั่ววูบมันทนไม่ไหว ข้ายังเป็นเด็ก ให้อภัยข้าเถอะ” หลิวเทียนหยางทำหน้าเศร้าคิ้วขมวด คิดไม่ถึงว่าโทสะพุ่งพล่านชั่ววูบจะเผลอทุ่มถ้วยของหงซู่แตก จึงได้แต่ทำหน้าหนากล่าวออกไป