กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 อารามฌาน โจวจื่อหยางนั่งยองอยู่ตรงมุมกำแพง ปิดกั้นตนเองอย่างสิ้นเชิง
เขาไม่เข้าใจเลยว่าไผ่ดี ๆ หายไปได้อย่างไร นั่นคือหน่อไผ่ที่เขาขุดกลับมาจากภูเขาชีหลาน เฝ้ามองมันชอนไชดินและเติบโตแตกกิ่ง
ไผ่บางต้นเติบโตไม่ดี เขายังอุตส่าห์ไปตักน้ำพุจากภูเขาชีหลานมารดอย่างพิถีพิถันจนพวกมันเติบใหญ่ กระทั่งตั้งชื่อให้พวกมันเสียด้วย
อาผูหลบอยู่ด้านหลังจู้ชิงหลิง มือเล็กกำแขนเสื้อของนางแน่น “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องโจว ก็แค่ไผ่ไม่กี่ต้นเองไม่ใช่หรือ ข้าปลูกให้ใหม่ก็ได้แล้วมิใช่หรือ?”
“ใต้หล้ามีไผ่งามอยู่มากมายเพียงใด ทว่าไผ่ที่มีวาสนาต่อข้ามีอยู่เพียงไม่กี่ต้น ต่อให้เจ้าปลูกใหม่ ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าเจ้าฆ่าพวกมันตายไม่ได้”
โจวจื่อหยางเงยหน้ามองฟ้า น้ำตาไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่