กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วัดร้างเงียบเหงา ทุกขณะมักมีเสียงสวบสาบดังมาจากมุมใดมุมหนึ่ง ยิ่งทำให้ผู้คนรู้สึกขนลุกยิ่งนัก จู้ชิงหลิงไม่หวาดกลัวสิ่งเหล่านี้ นางใช้ฟืนท่อนหนึ่งเขี่ยกองฟืนแห้ง พลางนึกว่าหนอนตำราไม่เคยมาสถานที่เช่นนี้ นางจึงอดเกิดความคิดอยากดูเรื่องขบขันขึ้นมาไม่ได้
“งู!”
พวกมือปราบตกใจจนเด้งตัวขึ้นจากพื้น ในกองวัชพืชเบื้องหน้า มีงูตัวหนึ่งชูร่างครึ่งหนึ่งขึ้นมา แลบลิ้นขู่พวกเขา
จู้ชิงหลิงไม่ทันได้คิด รีบแซงหน้าเผยเฉิงหลินไปขวางเขาไว้ด้านหลัง “ไม่ต้องกลัว งูตัวนี้ไม่มีพิษ”