กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวจื่อหยางเล่าอย่างรวดเดียวจนหมดว่าเรือขนส่งธัญพืชลำนั้นมีขนาดใหญ่เพียงใด ลูกเรือที่ร่วมเดินทางมาด้วยกล้าหาญเพียงไหน และการที่ธัญพืชบนเรือสูญหายไปนั้นเหลือเชื่อเพียงใด จากนั้นจึงบอกจุดประสงค์ของตนว่า “น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง ฤดูเก็บเกี่ยวธัญพืชฤดูร้อนถูกปล้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เราต้องตามกลับคืนมาให้ได้ เจ้าไปส่งข่าวถึงเมืองหลวง ขอหยิบยืมกำลังคนมาสักหน่อยได้หรือไม่ จะได้ตามธัญพืชกลับคืนมาโดยเร็ว?”
จู้ชิงหลิงค่อย ๆ เช็ดคราบน้ำมันบนปลายนิ้วจนสะอาด ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องคงอยู่ที่นี่นานเกินไป จนลืมไปแล้วกระมังว่าจวนเสนาบดีอยู่ถนนสายใด?”