126 - บทที่ 126 คำสั่งสังหาร

บทที่ 126 คำสั่งสังหาร

-----------------------------------------

ยามรุ่งสาง ณ สถานีรถไฟความเร็วสูงเมืองเผิงเฉิง

ผู้คนสัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย ที่กลางอากาศ ภัยพิบัติแห่งลม เฟิงฉือ กำลังบินวนรอคอยอยู่ก่อนแล้ว

“ในที่สุดก็ได้กลับมาเสียที” หานจวิ้นเฉินสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด

ตลอดเวลาที่เขาอยู่ในป่าหินผา ข่าวคราวจากโลกภายนอกทำให้เขารู้ว่าหัวเซี่ยเกิดเรื่องราวขึ้นมากมายเหลือเกิน!

อัจฉริยะแห่งหัวเซี่ยหลายคนถูกลอบสังหาร และเหล่าผู้ใช้วิชาชีพโบราณต่างทยอยตื่นขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

“พูดแบบนี้ได้ แสดงว่าฉันยังถือว่าโชคดีนะ” หานจวิ้นเฉินคิดในใจ

อย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตอยู่ ไม่ได้จบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้ใช้วิชาชีพโบราณเหมือนอัจฉริยะคนอื่นๆ ที่เข้าร่วมการสอบศิลปะการต่อสู้

“อาจารย์เป็นอย่างไรบ้าง?”