124 - บทที่ 124 ช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย

บทที่ 124 ช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย

-----------------------------------------

พระราชวังที่สั่นคลอนราวกับจะพังทลายลงมาทุกขณะ

อาณาเขตธาตุสายฟ้าแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วบริเวณ ลู่หย่วนแหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า เห็นมู่เจิ้นเซียวที่เพิ่งก้าวออกมาจากโลงศพ

“ท่านพ่อ ช่วยข้าด้วย!”

มู่เย่าหลิงเอ่ยขึ้น

มู่เจิ้นเซียวที่เพิ่งฟื้นคืนสติไม่ได้ตอบคำถามบุตรสาว แต่กลับกวาดสายตามองไปรอบสวนที่ว่างเปล่า

“สมบัติวิญญาณฟ้าดินระดับนภาที่เตรียมไว้ให้ฝ่าบาทอยู่ที่ใด?”

มู่เจิ้นเซียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง

ในบรรดาเหล่าอ๋องแห่งราชวงศ์ต้าซุ่น มีเพียงเขาเท่านั้นที่เป็นสายเลือดร่วมอุทรเดียวกับองค์จักรพรรดิ