048 - บทที่ 48 อย่าหวังว่าจะหนีรอดไปได้แม้แต่ตัวเดียว

บทที่ 48 อย่าหวังว่าจะหนีรอดไปได้แม้แต่ตัวเดียว

-----------------------------------------

เมืองเผิงเฉิงฝนตกหนักจนน้ำท่วมขัง ทว่าในเขตไร้ผู้คนกลับมีแสงแดดสาดส่องอบอุ่น

ปล้นพวกมันงั้นหรือ?

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่หย่วน เจียงเถียนเซี่ยก็มีท่าทีตื่นเต้นกระตือรือร้น ส่วนสมาชิกในทีมต่างแสดงสีหน้าแตกต่างกันไป

"แบบนี้จะไม่เหมาะเอาหรือคะ การปล้นชิงถือเป็นพฤติกรรมผิดกฎหมายนะ" ฟ่านสุ่ยเหยากล่าวอย่างลังเล

เธอเป็นคนประเภทที่ยึดมั่นในกฎระเบียบ เช่นเดียวกับทีมของหลีจิ้นเสวี่ยที่ลู่หย่วนเคยพบเจอมาก่อน

พวกเธอเคยสังหารสัตว์อสูรมามากมาย แต่ไม่เคยลงมือฆ่าคนมาก่อน

"ผิดกฎหมาย?" ลู่หย่วนหัวเราะ

"ที่นี่คือเขตไร้ผู้คนซึ่งอยู่นอกเหนือกฎหมาย อีกอย่างพวกมันปล้นคนอื่นแล้วนั่นไม่ถือว่าผิดกฎหมายหรือไง?"