047 - บทที่ 47 เราไปปล้นพวกเขากันดีไหม

บทที่ 47 เราไปปล้นพวกเขากันดีไหม?

-----------------------------------------

ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงโปรยปราย เสวี่ยตูยืนกางร่มอยู่ข้างกายลู่หย่วนอย่างเงียบเชียบ

"มีธุระอันใดหรือ?"

ลู่หย่วนหันไปมองเจียงเถียนเซี่ย

การแต่งกายของนางยังคงมาในสไตล์น่ารักสดใสเช่นเคย ผมทรงทวินเทลจับคู่กับเสื้อยืดสีขาวและกระโปรงสั้นสีน้ำเงินเข้มพิมพ์ลายตัวการ์ตูน สวมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตา

ชุดนี้ดูเรียบง่ายแต่แฝงความประณีต ช่วยกลบจุดด้อยเรื่องรูปร่างที่เล็กกะทัดรัดของเจียงเถียนเซี่ย และขับเน้นบุคลิกของนางให้โดดเด่นยิ่งขึ้น

"ฝนตกหนักขนาดนี้ยังจะทำตัวเท่ไปทำไมกัน ถึงแม้ว่ามันจะเท่จริงๆ ก็เถอะ"

เจียงเถียนเซี่ยเอ่ยขึ้น

ในคราแรกที่พบกัน นางดูเย็นชาใส่ลู่หย่วนไม่น้อย นั่นเป็นเพราะทั้งสองยังไม่คุ้นเคยกันดีนัก