กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุราแรงชะล้างคราบเลือดรอบแผลออก จนลู่เจินเจ็บจนน้ำตาไหล หลัวพ่านเอ๋อร์เห็นแล้วใจอดไม่ได้ หยิบผ้าป่านขึ้นมาเช็ดแผล เลือดสีคล้ำทะลักออกมา เช็ดอย่างไรก็ไม่หมด
ปล่อยไว้เช่นนี้จะได้อย่างไร
หลัวพ่านเอ๋อร์ดึงจุกขวดยาอีกขวดออก เทผงยาลงบนแผลราวกับไม่ต้องเสียเงิน เลือดที่ไหลก็ช้าลง นางเอื้อมมือกดเส้นลมปราณรอบ ๆ แผล ไม่คิดว่าพอถูกกดเช่นนี้ ลู่เจินกลับสำรอกเลือดออกมาคำหนึ่ง
“ใต้เท้า!”
เสียงร้องอันโหยหวนของอวิ๋นเฉี่ยวดังลอดออกมา สวี่กวงก้าวพรวดไปข้างหน้าหลายก้าว ถามอย่างร้อนใจว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ใต้เท้ายังดีอยู่หรือ ยังต้องใช้อะไรอีกหรือไม่”