กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลูกศรที่ลอบยิงมาพุ่งฝ่าอากาศทะลุท้องของลู่เจิน เลือดซึมแผ่เป็นวงบนชุดขุนนางสีแดงเข้มอย่างรวดเร็ว อวิ๋นเฉี่ยวทำได้เพียงรับร่างนางที่หงายล้มไปด้านหลังไว้ จ้าวลี่ทั้งลนลานร้อนใจและโทษตนเองอย่างหนัก
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาปล่อยให้ใต้เท้าตกอยู่ในอันตราย
“ท่าน? ท่าน!”
จ้าวลี่ร้อนใจจนน้ำตาแทบไหล ในที่สุดลู่เจินก็ขมวดคิ้วลืมตาขึ้น นางสูดปากแล้วก้มมองลูกศรที่ยังปักคาอยู่บริเวณเอวและท้อง เจ็บฉิบหายจริง ๆ!
“ข้าคงไม่ถึงกับตายหรอกกระมัง? ไม่ได้! รีบสั่งคนไล่ตามชาวซยงหนูโดยเร็ว! หากปล่อยให้พวกมันหนีไปได้จริง ภายหน้าคิดจะล้างแค้นก็ยังต้องไปตามหาในทุ่งหญ้าอีก!”