กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“น้องเฉวียน ปกติที่เจ้าจะโอหังวางอำนาจก็ช่างเถิด แต่องค์หญิงใหญ่เสด็จมาเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยให้พ้นจากความทุกข์ยาก เหตุใดเจ้าจึงยังคิดเป็นปรปักษ์กับนางอีก?”
พี่ใหญ่เอาแต่พูดเรื่องเหล่านี้ซ้ำไปซ้ำมา จนหว่านเฉวียนฟังแล้วแทบระเบิด
“องค์หญิงเสด็จมาก็เพื่อปราบปรามตระกูลขุนนาง หากเจ้าไม่ทำร้ายพวกนางให้หนักจนหวาดกลัว ก็จงรอถูกกวาดล้างทั้งตระกูลเสียเถิด!”
ด้านนอกมีเสียงหลิงเชาตะโกนเรียก ความวุ่นวายพลันบังเกิดขึ้นในโถงบุปผา หว่านเฉวียนแค่นเสียงหึ
เมื่อครู่ขาของเขากระแทกก้อนหินตอนหลบหนี กระดูกยังคงปวดตุบ ๆ หากแต่สิ่งที่เจ็บปวดยิ่งกว่าคือญาติพี่น้องเบื้องหน้า
“เรื่องมิได้ร้ายแรงถึงเพียงนั้นเสียหน่อย...”