กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทางด้านจางเฟิงกับจ้าวลี่ยังไม่อาจแบ่งแพ้ชนะกัน เถ้าแก่ร้านหนังสือไม่รู้ได้ข่าวมาจากที่ใด ถือของมาถึงประตูบ้าน
“ใต้เท้าลู่! ไม่ได้พบกันเสียนาน ยังคงสง่างามเช่นเดิมเลย!”
เถ้าแก่ร้านหนังสือเป็นชายอายุเลยห้าสิบปี ร่างอ้วนกลมกลับสวมเสื้อคลุมตัวนอกสีเขียว ดูไม่เหมือนคนดูแลร้านหนังสือ แต่เหมือนคนดูแลร้านอาหารและร้านสุรา
“เถ้าแก่ชุย การค้าขายรุ่งเรืองดีนะ”
“โอ๊ย! ตอนนี้การค้าซบเซา ต้องรอให้สำนักศึกษาเปิด ร้านหนังสือจึงจะรุ่งเรืองได้ ครั้งนี้ข้าน้อยตั้งใจมาเยี่ยมถึงประตู และถือโอกาสคุยเรื่องความร่วมมือขอรับ”
ลู่เจินได้ยินก็ยิ้ม “เช่นนั้นเจ้ามาหาข้าก็ไร้ประโยชน์ เรื่องทั้งปวงของสำนักศึกษาล้วนยกให้อาจารย์กัวดูแลจัดการหมดแล้ว”