เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เจินกลับมาถึงที่ว่าการอำเภอด้วยสภาพราวกับร่างจะแหลกสลาย จ้าวหมิงเห็นนางกลับมา จึงรีบเข้ามารายงานว่า “ท่าน เมื่อครู่ตอนที่ท่านไม่อยู่ มีชาวบ้านสองสามคนเอาของมาวางไว้แล้วก็จากไป”
“ของอะไรหรือ?” ลู่เจินถามอย่างสงสัย โชคดีที่ยุคนี้ยังไม่มีระเบิด ไม่เช่นนั้นนางคงต้องกังวลว่าจะกล้าเดินเข้าประตูที่ว่าการอำเภอหรือไม่
“ถั่วเหลืองหนึ่งถุง”
ถั่วเหลืองหรือ?
ลู่เจินเดินเข้าไปในที่ว่าการอำเภอ เปิดถุงดู กลิ่นหอมของถั่วโชยออกมา ที่แท้เป็นถั่วเหลืองตากแห้งจริง ๆ
“คนที่นำมาส่งเป็นคนเช่นไร?”
“แม่นางน้อยสองสามคนขอรับ”
ลู่เจินพยักหน้า น่าจะเป็นคนจากหมู่บ้านจัดสรรที่อยู่ผู้พลัดถิ่น หลายวันก่อนเพิ่งเก็บเกี่ยวถั่วเหลือง ถั่วเหล่านี้ก็คือผลตอบรับที่ดีที่สุดจากพวกนาง
ในที่สุดจิตใจที่บอบช้ำของลู่เจินในวันนี้ก็ได้รับการปลอบประโลมเล็กน้อย