กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในที่สุดหวังต้าโหย่วก็สืบข่าวไม่ได้ เพราะวันรุ่งขึ้นจดหมายตอบกลับของเจ้าเมืองชุยก็มาถึง เสนอให้คุมนักโทษหวังต้าเชิงไว้ที่คุกหลวงของที่ว่าการเมือง แล้วประหารชีวิตหลังฤดูใบไม้ร่วง
เขาจึงได้แต่กลับบ้านไปอย่างคอตก
พ่อบ้านหวังร้อนใจรีบออกมารับ “นายท่าน นายน้อยส่งข่าวมาอีกแล้ว ขอเพิ่มเงินรายเดือน”
“เพิ่งให้ไป 300 ตำลึงเมื่อไม่กี่วันก่อน เหตุใดยังขอเงินอีก? เขาไปเล่าเรียน มิได้ไปเที่ยวเสพสุขสำมะเลเทเมา ไม่เพิ่ม”
นายท่านหวังโบกมือแล้วเดินเข้าไปในเรือน พ่อบ้านหวังได้แต่กระทืบเท้าครั้งหนึ่งแล้วตามเข้าไป
“เก็บของกันหน่อย พวกเราจะไปเมืองจิงโจว”
พ่อบ้านชะงัก ไปเมืองจิงโจวทำไม?