เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 490 รั้งตัวเส้าเจี๋ยไว้ เตรียมชักนำวาสนาให้เขา
พอกลับมาถึง “หัตถศิลป์ฮวาซี” ผู้อาวุโสฟางก็ลงจากรถก่อน
ฉันอยากรั้งตัวเส้าเจี๋ยให้อยู่ค้างสักคืน ด้วยเหตุผลที่ว่ามาถึงแล้วยังไม่ได้ดื่มสุรา ตอนค่ำจะได้ดื่มกันให้เต็มที่ อีกอย่างบ้านฉันก็มีห้องพักแขก ก็ให้มาพักที่บ้านเสียเลย
เส้าเจี๋ยพูดว่า “ไม่รบกวนนายดีกว่า ตอนนี้แม้แต่คนในตัวเมืองอำเภอก็ไม่นิยมค้างแรมกันแล้ว”
ฉันหัวเราะพลางพูดว่า “ท่านพ่อท่านแม่ของฉัน ภรรยาของฉัน ล้วนเป็นคนชนบทแต่กำเนิด ไม่ใช่คนในตัวเมืองอำเภอด้วยซ้ำ ยังคงรักษาวิถีปฏิบัติของคนบ้านนอกเอาไว้
โดยเฉพาะท่านแม่ของฉัน ให้ความสำคัญกับเรื่องแขกมาเยือนช่วยเสริมส่งให้บ้านเจริญรุ่งเรือง นายไม่ต้องมีความกังวลใด ๆ พวกเรามาดื่มสุรากันให้เต็มที่สักขวด พูดคุยกันสักหน่อย”
เส้าเจี๋ยคิดดูครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ได้”