เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ภูมิปัญญาเอาชีวิตรอดของผู้อ่อนแอ
มื้อเย็นฉันชวนหนานซีมารับประทานอาหารที่บ้าน พ่อแม่ของฉันถูกชะตากับหนานซีตั้งแต่แรกเห็น แม่ของฉันบอกว่าหนานซีเป็นคนซื่อตรง มิน่าเล่าหนานซีถึงบอกว่า ทุกคนต่างก็ดูโหงวเฮ้งเป็นกันทั้งนั้น
พอกินมื้อเย็นเสร็จ ฉันก็ไปส่งเขาที่โรงแรม เขาชงชาขึ้นมาหนึ่งกา พวกเราสองคนนั่งลงแล้วค่อย ๆ สนทนากันไปเรื่อย ๆ
ฉันเอ่ย “ศิษย์พี่ ท่านเจี่ยวไม่ได้มีเนตรเบิกฟ้า ทั้งยังไม่ได้ตั้งเลขทำนายเป็นเลยสักนิด”
หนานซีพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
ฉันจิบชาหนึ่งอึก “ฉันขอวิเคราะห์หน่อย ตระกูลหลู่เป็นคนต่างถิ่น ย้ายเข้ามาอยู่ในแหล่งที่คนแซ่หลิวอาศัยอยู่รวมกัน เดิมทีก็โดดเดี่ยวอยู่แล้ว มิหนำซ้ำวงศ์ตระกูลยังไม่รุ่งเรือง มีทายาทสืบทอดสายละคนมาตลอด ย่อมเป็นกลุ่มคนที่อ่อนแอด้อยกำลังอย่างแท้จริง”
หนานซีกล่าว “ข้อนี้ฉันก็คำนึงถึงแล้ว”