เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 ท่านเจี่ยวผู้มหัศจรรย์
วันรุ่งขึ้น หลังกินอาหารเช้าเสร็จ พี่ใหญ่สุ่ยชุนมีธุระจึงขอตัวลา
พี่อวี้พูดว่า “สถานที่ที่วันนี้ฉันจะพาพวกนายไป นั่นถึงจะเรียกว่าแดนสุขาวดีนอกโลกที่แท้จริง มีทั้งขุนเขาและสายน้ำ ทิวทัศน์งดงามจนไม่รู้จะบรรยายยังไงเลยล่ะ”
หนานซีพูดว่า “ต้องเป็นบ้านเกิดของเธอแน่ ๆ”
พี่อวี้สะดุ้งตกใจ ถามขึ้นว่า “นายรู้ได้ยังไงว่าเป็นบ้านเกิดของฉัน”
“ตอนที่เธอพูดประโยคนี้ สีหน้าแววตาเหมือนเด็กสาวไม่มีผิด”
พี่อวี้ส่ายหน้า “บิ๊กดาต้าทำให้คนเราไม่มีความเป็นส่วนตัว อยู่กับพวกนายก็ไม่มีความเป็นส่วนตัวเหมือนกัน ทายถูกแล้วล่ะ ฉันจะพาพวกนายไปพบท่านพ่อของฉัน พวกนายเรียกเขาว่าท่านเจี่ยวก็พอ ในท้องถิ่นถือเป็นบุคคลมีหน้ามีตาคนหนึ่งเลยล่ะ”
ในใจผมพลันสะดุด พ่อแม่ของเธอไม่ได้เสียชีวิตไปนานแล้วหรอกหรือ ในเมื่อเธอพูดเช่นนี้ ผมก็ไม่เปิดโปง ได้แต่เอ่ยรับคำว่า “ในเมื่อเป็นบุคคลมีหน้ามีตา เช่นนั้นก็ต้องมีเรื่องราวระดับตำนานแน่ ๆ”
“ใช่แล้ว พวกนายช่วยฉันไปถอดรหัสความลับหน่อยสิ”