เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 โครงการพัฒนาทะเลสาบร้อยวิหค เกิดเรื่องไม่คาดคิด
ไม่รู้ว่าฝนตกหนักหยุดไปตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่าพอตื่นเช้าขึ้นมา แสงแดดก็สดใสเจิดจ้าแล้ว ผมผลักหน้าต่างเปิดออก ให้อากาศสดชื่นหลังฝนตกพัดผ่านเข้ามา พลันรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก
พอลงไปชั้นล่างเพื่อกินอาหารเช้า ทุกคนต่างพากันพูดคุยกันว่า เมื่อคืนฝนตกกระหน่ำรวดเร็วและรุนแรงเหลือเกิน มีคนบอกว่าบนถนนมีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งถูกฟ้าผ่าจนแยกออกเป็นสองซีก ส่งผลให้การจราจรติดขัดไปหมด
พอกินข้าวเสร็จ ผมเดินมาที่ห้องโถงชั้นหนึ่ง บังเอิญเจอชุนหยาจื่อกำลังเข้าเวรพอดี เขายืนอยู่ที่หน้าประตูและยิ้มให้ผมพลางพูดว่า “ประธานว่าน ออกไปเดินเล่นข้างนอกสิ สะอาดสะอ้านมากเลย”
ผมก้าวออกไปนอกประตู เดินทอดน่องไปข้างหน้าเรื่อยเปื่อย จู่ ๆ สายเรียกเข้าจากพี่อวี้ก็ดังขึ้น
“อาจารย์ว่าน เมื่อคืนนี้ซูเหมยไปหาคุณหรือเปล่า”