เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 บุคคลสำคัญก็คือบุคคลตัวเล็ก ๆ ที่พยายามอย่างไม่หยุดยั้ง
ตอนที่ฉันลุกขึ้นมาจากพื้น ผู้อาวุโสซูจำได้ว่าเป็นฉัน จึงจ้องมองฉันด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวว่าน นายเองเหรอ”
ฉันพยักหน้า “ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
ผู้อาวุโสซูกล่าวอย่างมีไหวพริบ “กระดูกแก่ ๆ แทบจะหักหมดแล้ว”
เขาเดินเข้ามากุมหัตถ์ของฉันแล้วดึงทีหนึ่ง “ของนายก็หักแล้วเหมือนกัน”
ฉันรู้สึกเพียงว่าตอนที่เขากุมหัตถ์ของฉัน มือพลันชาไปวูบหนึ่ง และหัตถ์ซ้ายก็หลุดออกจากข้อจริง ๆ เขาส่งสายตาให้ฉัน ฉันเข้าใจในใจว่าเขามีวิชาจัดกระดูก
ตอนที่ตำรวจมาถึง คนขายเนื้อได้รับบาดเจ็บจากการล้มจริง ๆ ยืนโซเซอยู่นานกว่าจะลุกขึ้นมาได้
ทั้งหมดถูกพาตัวไปยังสถานีตำรวจ
ตอนที่ฉันกำลังจะขึ้นรถ ผู้หญิงคนหนึ่งก็วิ่งกรูเข้ามา “ไก่ ไก่ ไก่ของนาย”
ตำรวจส่งพวกเราไปโรงพยาบาลก่อน