เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 อาจารย์ “ไล่” ผมไป
ช่วงบ่ายฉันไปทำงานที่เรือนสำราญใจ นั่งอยู่ตั้งนานสองนานก็ไม่เห็นอาจารย์
ครู่หนึ่ง ภรรยาอาจารย์ก็กวักมือเรียกฉัน แล้วพาฉันเดินเข้าไปในห้องหนังสือ
เมื่อเราสองคนนั่งลง น้าเฉินก็ยกน้ำชามาให้สองถ้วย
พอเห็นท่าทีเช่นนี้ ฉันก็งงไปหมด ฉันไม่ใช่แขกเสียหน่อย การรินน้ำชงชาเป็นหน้าที่ของฉันแท้ ๆ ทำไมน้าเฉินถึง... นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย
ผิดปกติ ช่างผิดปกติจริง ๆ ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่
ภรรยาอาจารย์มองฉันอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยว่า “ซานหง มีคำพูดบางอย่างที่อาจารย์ของเธอไม่สะดวกจะพูดกับเธอ ฉันเลยอยากจะคุยกับเธอสักหน่อย”
ทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศไม่ชอบมาพากล จึงมองภรรยาอาจารย์ด้วยความตกใจอยู่บ้าง
“เธอออกไปรับงานเองเถอะ ไปเปิดร้านของตัวเองสักร้าน”