กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 เรื่องสยองขวัญเที่ยงคืน (2)
ฉันจิบชาหนึ่งอึก “รบกวนคุณถอดแว่นกันแดดออก แล้วมองมาที่ฉัน”
พูดจบก็หรี่ตาทั้งสองข้างลง ประสานสองมือเข้าหากัน พลันนั้นฉันก็ลืมตาขึ้นแล้วกล่าวว่า
“คุณเขียนตัวอักษรมาสามตัวตามใจชอบ ขอเพียงมีตัวใดตัวหนึ่งเข้าเงื่อนไขและแฝงโอกาสพลิกผันอยู่แม้เพียงเศษเสี้ยว ก็ย่อมมีหวัง นี่เรียกว่า ‘ปืนใหญ่สามไข่มุก’”
“เร็วเข้า ห้ามคิด เร็ว” ฉันเร่งเร้า
เขาถูกฉันเร่งจนเริ่มกลัว ไม่ทันคิดก็จรดปากกาเขียนว่า “ผ่าน ยาก ด่าน”
เขากำลังฝากฝังความหวังอันงดงามเอาไว้
แต่พอฉันเห็นตัวอักษรสามตัวนี้เข้า กลับแทบจะเป็นลมหมดสติไป
เมื่อเห็นสีหน้าของฉันซีดเผือด เขาก็ตัวสั่นเทาไม่หยุด