เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ตงจื่อทนไว้ ฉันมาแล้ว
ฉันกับฉางหนานซีประสานมืออำลากันที่สถานีรถไฟความเร็วสูง ต่างคนต่างขึ้นรถไฟมุ่งหน้าไปคนละทิศทาง รถไฟความเร็วสูงแล่นผ่านขุนเขาและสายน้ำ พอใกล้จะถึงสถานีอูเซียง ฉันก็ได้รับข้อความวีแชตจากตงจื่อ
“ฉันรอนายอยู่ที่ทางออกสถานี”
พอลงจากรถ ตงจื่อก็ยืนชะเง้อชะแง้มองหาอยู่ตรงทางออก ฉันยกมือขึ้น “ตงจื่อ ทางนี้ ทางนี้”
เขาวิ่งเข้ามาช่วยฉันยกกระเป๋าเดินทาง พลางเดินพลางพูด “ไปคุยกันที่ร้านกาแฟข้างหน้านี่เถอะ”
ฉันเห็นท่าทางจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวของเขา จึงแกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ “มีเรื่องใหญ่อะไรกัน ไปคุยกันที่แปลงดอกไม้ข้างหน้านั่นก็พอ”
แปลงดอกไม้นี้ปลูกกุหลาบจีนไว้ เวลานี้กำลังเบ่งบานงดงาม บนลานมีโต๊ะหินและเก้าอี้หินตั้งอยู่
ตงจื่อควักบุหรี่ออกมาส่งให้ฉันมวนหนึ่ง ส่วนตัวเองก็จุดสูบมวนหนึ่ง การกระทำนี้ทำให้ฉันตกใจ เพราะตงจื่อไม่เคยสูบบุหรี่เลย