เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 260502
“เดี๋ยวนะพี่ชาย คุณเป็นใครเนี่ย แล้วทำไมผมต้องจ่ายเงินให้คุณด้วยล่ะ” เรื่องเบิกงบหลวงก็พอเข้าใจได้ แต่ทำไมเขาต้องควักกระเป๋าจ่ายเองด้วย
เวินสิงอวิ๋นได้แต่ปลอบใจตัวเองในใจว่าไม่เป็นไรๆ เจ้านายแค่ความจำเสื่อมเท่านั้น “เพราะผมเป็นแพทย์ส่วนตัวที่คุณจ้างไว้ไงครับ ถ้าไม่ใช่เพราะวิกฤตการณ์ตี้ซิงครั้งนี้ ผมคงไม่โผล่มาที่โรงพยาบาลทหารหรอก ตอนนั้นเราตกลงกันไว้แล้วว่าผมจะช่วยคุณวิจัยยา ส่วนคุณเป็นคนออกทุนวิจัยทางการแพทย์ให้ผม”
เสิ่นซวินขมวดคิ้ว “ทำไมผมจำเรื่องนี้ไม่ได้เลยล่ะ”
เวินสิงอวิ๋นยิ้มละไม “ก็เพราะคุณความจำเสื่อมไงครับ” ท่องไว้ในใจ... นี่คือนายทุน ห้ามโกรธ ห้ามตี ห้ามโกรธ ห้ามตีเด็ดขาด!
บิลทั้งสองใบในมือเสิ่นซวินถูกมือเรียวยาวคู่หนึ่งดึงออกไป เสิ่นซวินกับเวินสิงอวิ๋นหันขวับไปมองเจ้าของมือนั้นพร้อมกัน... เป็นหลินเย่านั่นเอง
“เดี๋ยวผมจัดการเอง”