เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 อย่าลืมเคลียร์บิลด้วยนะ พลเอกเสิ่นซวิน
ไม่อย่างนั้นเขาต้องเสียใจทีหลังแน่ๆ
ต้องเสียใจแน่นอน!
ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปากเร่ง ซูจี้เสวี่ยก็หันหน้าไปตะโกนเรียกทางประตูเสียก่อน
“หลินเย่าจ๊ะ!”
สมองของเสิ่นซวินพลันช็อตไปชั่วขณะ หลินเย่า... ชื่อหลินเย่าอีกแล้ว เมื่อกี้พวกเจียงจือเหยียนก็เพิ่งพูดชื่อนี้ให้เขาฟังเหมือนกัน
วินาทีต่อมา คนที่เพิ่งเดินออกไปก็เปิดประตูกลับเข้ามา มองหน้าซูจี้เสวี่ยคล้ายอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ซูจี้เสวี่ยกลับแอบขยิบตาให้หลินเย่าในมุมที่เสิ่นซวินมองไม่เห็น
พอนึกขึ้นได้ว่าตอนอยู่หน้าประตู เจียงจือเหยียนกับกู้อวิ๋นอวี่เพิ่งบอกเขาว่าเสิ่นซวินสมองกระทบกระเทือนจนจำเรื่องราวและผู้คนบางส่วนไม่ได้ หลินเย่าก็เข้าใจเจตนาของซูจี้เสวี่ยขึ้นมาทันที คำว่า ‘แม่’ ที่เกือบหลุดปากออกไปจึงเลี้ยวโค้งเปลี่ยนเป็นคำเรียกอื่นแทน
“พี่จี้เสวี่ยครับ”