เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 จุมพิตแห่งอันทีถ่าเล่อเอิน
เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากเบาๆ “ผม...”
เสิ่นซวินตั้งใจจะถามว่าเมื่อคืนตัวเองทำเกินไปหรือเปล่า แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก หลินเย่าก็ยกสองแขนขึ้นคล้องคอเขาทันที ก่อนที่เสิ่นซวินจะทันตั้งตัว ขายาวๆ ของอีกฝ่ายก็ตวัดเกี่ยว จนตำแหน่งของทั้งคู่พลิกสลับกัน
หลินเย่านั่งคร่อมอยู่บนเอวของเขา พยักหน้าให้เล็กน้อยแล้วงอนิ้วดีดเข้าที่หน้าผากเสิ่นซวินดังเป๊าะ
เสิ่นซวินเจ็บแปลบที่หน้าผาก ชะงักไปเพียงครู่เดียว หลินเย่าก็ลุกขึ้นลงจากเตียงไปแล้ว นอกจากท่าเดินที่ดูเชื่องช้ากว่าปกติเล็กน้อย ก็แทบดูไม่ออกเลยว่ามีอะไรผิดปกติ
คนตัวโตยกมือลูบหน้าผากตัวเองพลางเบ้ปาก ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินตามหลังหลินเย่าไปติดๆ
“เย่าเย่า รอผมด้วยสิ”
เสิ่นซวินเดินตามไปได้ครึ่งทางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้ใส่รองเท้า จึงรีบเดินย้อนกลับมาสวมรองเท้าแตะแบบลากๆ แล้วค่อยเดินตามเข้าไปในห้องน้ำ
หลินเย่าเงยหน้ามองคนข้างหลังที่ขยับเข้ามาเบียดชิดผ่านกระจกเงา แววตาเรียบนิ่ง