เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 ฉันเป็นแบ็กให้ได้นะ
น้ำเสียงเย็นชาติดจะคุ้นหูเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน
เจียงจือชิวหันไปมองตามเสียง ก็เห็นรถลอยฟ้าจอดอยู่ริมทาง กระจกรถลดลงเผยให้เห็นใบหน้าของหลินเย่าที่นั่งอยู่ด้านใน
เจียงจือชิวฝืนยิ้มทักทาย “หัวหน้าผู้บัญชาการหลินเย่า”
น้ำเสียงของเขายังแหบพร่า หลินเย่ามองสำรวจอีกฝ่ายแวบหนึ่ง ก่อนพยักหน้าให้ “ขึ้นมาสิ”
เจียงจือชิวชะงักไปครู่หนึ่ง หลินเย่าเปิดประตูรถรอไว้แล้ว สีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ เจียงจือชิวลังเลเพียงครู่เดียวก็ยอมก้าวขึ้นรถไป
พอเขานั่งเรียบร้อย หลินเย่าก็ปิดประตูรถ เจียงจือชิวนั่งอยู่เบาะหลังด้วยท่าทางเกร็งๆ เล็กน้อย “ทำไมคุณถึงเรียกผมขึ้นรถล่ะครับ”
แถมยังไม่บอกเหตุผลสักคำ พูดแค่ให้ขึ้นมาเท่านั้น
หลินเย่าเอนหลังพิงเบาะ กระจกรถฝั่งเขาเปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง สายตามองออกไปที่ฝูงชนด้านนอกโดยไม่หันกลับมา “เพราะนายดูเหมือนกำลังต้องการความช่วยเหลือ”