เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 เพื่อนคนหนึ่งที่เผลอไปนอนกับเพื่อนสมัยเด็ก
เสิ่นซวินเอ่ยเสียงเรียบ “มีอะไรก็รีบพูดมา อย่ามัวอ้ำอึ้ง”
กู้อวิ๋นอวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเรียบเรียงคำพูดใหม่ “คือ... ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งน่ะ หมอนั่นดันดื่มเหล้าเข้าไปนิดหน่อย แล้วสติก็เบลอๆ เลยเผลอไปนอนกับเพื่อนสมัยเด็กของตัวเองเข้า นายว่าเรื่องนี้ควรทำยังไงดี”
เสิ่นซวินนิ่งเงียบไปพักใหญ่
กู้อวิ๋นอวี่แทบจะเขียนชื่อตัวเองแปะไว้บนหน้าผากอยู่แล้ว
เขารู้ดีว่าสมองอย่างกู้อวิ๋นอวี่ไม่มีทางหาข้ออ้างเนียนๆ มาหลอกนัดเขาออกมาได้หรอก คำว่ามีเรื่องปิดบังแทบจะสลักอยู่กลางหน้าผากอีกฝ่าย กลัวเขาดูไม่ออกหรือไง
เสิ่นซวินหลับตาลง ปรับอารมณ์ตัวเองเล็กน้อยแล้วถามออกไปตรงๆ “นายนอนกับเจียงจือชิวเหรอ”
กู้อวิ๋นอวี่รีบปฏิเสธเสียงดัง “เปล่า!”
พอพูดจบ ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เหมือนคนโดนจี้ใจดำ แถมเสียงยังดังจนคนทั้งร้านกาแฟหันมามองเป็นตาเดียว