กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 เบาะแสในบ้านเก่า
เธอเคยคิดว่าตัวเองมีครอบครัว มีความรัก แต่พอเดินมาจนสุดทางด้วยความคาดหวัง กลับพบว่ามันคือเหวลึกที่ไม่มีทางปีนขึ้นมาได้อีก
หลีหนิงที่แปลว่าโคลนตม
อันหนิงที่แปลว่าความสงบสุข... ทว่าชีวิตเธอกลับไม่เคยสงบสุขเลยสักครั้ง
หลินเย่าค่อยๆ หลับตาลงใต้ฝ่ามือของเสิ่นซวิน ขนตายาวสั่นไหวจนเสิ่นซวินรู้สึกจั๊กจี้ในมือ เขาอยากรั้งอีกฝ่ายเข้ามากอด แต่รู้ดีว่าหัวหน้าผู้บัญชาการของเขาไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น
เสิ่นซวินรู้สึกได้ว่าดวงตาคู่เดิมเปิดขึ้นอีกครั้ง ขนตาปัดผ่านฝ่ามือ ก่อนที่วินาทีต่อมา หลินเย่าจะดึงมือเขาลง
"ไม่ถูก"
เสิ่นซวินชะงัก "ตรงไหนไม่ถูกเหรอ"
หลินเย่าคว้าข้อมือเสิ่นซวินแล้วเดินย้อนกลับไปทันที
"หลานจีเจ๋อมีพิรุธ"