เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ดูเหมือนจะน่าเสียดายอยู่บ้าง
เสียงเรียกนั้นแผ่วเบามาก แต่หลินเย่าก็ได้ยิน เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมา ดวงตาคู่สวยที่เย็นชาคู่นั้นจับจ้องมาที่เสิ่นซวิน
"มีอะไร"
"ไม่มีอะไรครับ"
คำว่าเย่าเย่าที่หลุดปากออกไปเมื่อครู่ ไม่ต่างอะไรกับการลองเชิงที่ล้ำเส้น เสิ่นซวินกำลังสังเกตปฏิกิริยาของหลินเย่า ทั้งที่อีกฝ่ายอาจจะฟังไม่ถนัดด้วยซ้ำว่าเมื่อกี้เขาเรียกชื่ออะไร
หลินเย่าเดินออกไปแล้ว เหลือเสิ่นซวินไว้ในห้องหนังสือ ห้องหนังสือบ้านหลินเย่ากว้างขวางมาก มีชั้นวางหนังสือเรียงรายอยู่หลายตู้ และทุกตู้ก็อัดแน่นไปด้วยหนังสือ
ทั้งเล่มเก่า เล่มใหม่ และเล่มที่ฝุ่นจับหนาเตอะ
เขามาอาศัยอยู่ที่บ้านหลินเย่าได้เดือนกว่าแล้ว แม้แต่การติดต่อกับตี้ซิงก็ยังแทบไม่มี
เพราะยานอวกาศตก การที่เขารอดชีวิตมาได้ แถมยังฟื้นตัวได้ดีขนาดนี้ นับว่าเสิ่นซวินดวงแข็งมากจริงๆ
แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะความดีความชอบของหลินเย่าด้วย