เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 เย่าเย่า
เสิ่นซวินจามออกมาเบาๆ ก่อนจะมีผ้าพันคอผืนหนึ่งถูกคลุมลงบนไหล่ พอหลุบตามองก็เห็นว่าเป็นหลินเย่า
ผ้าพันคอยังอุ่นกรุ่นไปด้วยไออุ่นจากตัวของหลินเย่า
"ฤดูหนาวของหลานซิงอุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนต่างกันมาก ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าให้หนาหน่อยล่ะ"
เสิ่นซวินยกมือลูบจมูกแก้เก้อ "คราวหน้าผมจะระวังครับ"
หลินเย่าพยักหน้า แล้วเดินนำเสิ่นซวินไปยังลานจอดรถ ระหว่างทางเดินผ่านร้านดอกไม้แห่งหนึ่ง หลินเย่าแวะเข้าไปซื้อดอกไม้ติดมือออกมาสองช่อ
พอเดินออกมา เขาก็ยื่นช่อดอกทานตะวันช่อหนึ่งให้เสิ่นซวิน เสิ่นซวินรับมาอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าจู่ๆ ทำไมหลินเย่าถึงซื้อดอกไม้ให้
แต่หลินเย่ากลับพูดเพียงสั้นๆ ว่า "เอาไปวางในห้องนอนสิ สวยดี"
พอกลับถึงบ้าน เสิ่นซวินก็หาแจกันมาใส่น้ำแล้วจัดช่อดอกทานตะวันวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง
ดอกทานตะวันบานสะพรั่งสวยงาม แต่เสิ่นซวินกลับนึกไม่ออกว่าทำไมหลินเย่าถึงซื้อดอกทานตะวันให้เขา หรือว่าหลินเย่าจะชอบดอกทานตะวัน