เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 เพราะคนคนนั้นคือผมเอง
"พอนึกย้อนกลับไปถึงเพิ่งสังเกตว่า เสียงของคุณเหมือนกับเสียงที่ดังออกมาจากหูฟังของผมในตอนนั้นมาก"
ตอนนั้นเสิ่นซวินเตรียมใจพร้อมสละชีพอย่างสมเกียรติแล้วด้วยซ้ำ ใครจะไปคิดว่าสวรรค์ยังเมตตา ปิดประตูตายแต่ก็ยังเปิดหน้าต่างทางรอดให้เขา
เจ้าของเสียงในหูฟังคนนั้นอยู่ไกลถึงกองบัญชาการทหารตี้ซิง แต่กลับรู้ภูมิประเทศของดาวไป๋จือละเอียดเสียจนน่าเหลือเชื่อ
แม้แต่เรื่องที่ว่ามีทางเล็กๆ กี่สาย หรือบนถนนมีหลุมบ่อกี่จุดก็ยังรู้ชัดเจนไปหมด ตอนนั้นเสิ่นซวินถึงกับหันมองไปรอบตัว เพื่อดูว่าแถวนั้นมีกล้องสอดแนมขนาดจิ๋วซ่อนอยู่หรือเปล่า
ผลปรากฏว่าไม่เห็นอะไรเลยสักอย่าง
เขาทำตามคำสั่งของเสียงในหูฟังนั้น จนรอดพ้นจากการตามล่ามาได้
จนเวลาล่วงเลยมาเจ็ดปี เมื่อได้มองหน้าหลินเย่าและรู้ว่าอีกฝ่ายคือหัวหน้าผู้บัญชาการแห่งตี้ซิง เขาก็พลันนึกถึงเรื่องราวในตอนนั้นขึ้นมาได้
ตอนนั้นหูของเสิ่นซวินอื้ออึง เสียงที่ดังผ่านหูฟังเข้ามาจึงฟังดูผิดเพี้ยนไปบ้าง แต่พอลองนำมาเทียบกับน้ำเสียงเย็นชาทว่านุ่มนวลของหลินเย่าอย่างละเอียด ก็พบว่าเหมือนกันมากจริงๆ
คาดไม่ถึงว่าหลินเย่าจะสูดหายใจลึก วางศีรษะเกยบนท่อนแขนที่พาดอยู่ข้างเตียง ดวงตาเจือรอยยิ้มและทอประกายสดใส จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเสิ่นซวินอย่างเปิดเผย