กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 ความลับเมื่อห้าปีก่อน
หุ่นยนต์บริการโค้งคำนับก่อนจะไปหยิบกล่องบรรจุภัณฑ์มาจัดเรียงขนมเหล่านั้นใส่กล่องให้อย่างเรียบร้อย
เสิ่นซวินที่เดิมทีพิงศีรษะอยู่กับพนักโซฟาขยับตัวเล็กน้อย เอนศีรษะมาซบลงบนไหล่ของหลินเย่าจนอีกฝ่ายต้องหันมามอง
เสิ่นซวินแอบถูไถศีรษะกับไหล่ของหลินเย่าเบาๆ อย่างแนบเนียน พลางเอ่ยถามทั้งที่ยังพิงอยู่แบบนั้น
"ไม่กินที่นี่เหรอครับ"
หลินเย่าตอบ "พาคุณกลับไปนอน"
เสิ่นซวินยังไม่ทันลืมตาขึ้นด้วยซ้ำ แต่มุมปากกลับยกยิ้มขึ้นมาก่อนแล้ว
"ยังเป็นพี่ที่ห่วงใยผมที่สุดเลยนะครับ ไม่เหมือนบางคน รู้ทั้งรู้ว่าผมนอนไม่พอ ยังจะลากผมออกมาดูตัวเป็นเพื่อนอีก"
หลินเย่าหัวเราะเบาๆ "ก็คุณขี้อ้อนนี่นา"