แผนกอายุรกรรมโรคหัวใจ 5

แผนกอายุรกรรมโรคหัวใจ 5

จ้าวหลานเดินตามป้ายบอกทางสีแดงอยู่นานมาก นานจนเธอเริ่มกลัว กลัวว่าถ้าขืนเดินต่อไปจะไม่เจออวี๋เซี่ยว แต่กลับจะเดินดิ่งลงสู่เหวลึกแห่งความสิ้นหวังแทน

เธอหยุดเดินแล้วยกมือยันกำแพงไว้ พอมองไปข้างหน้า ทางเดินข้างหน้าก็ทอดยาวจนมองไม่เห็นปลายทาง

จ้าวหลานหมุนตัวเอาหลังพิงกำแพงพลางหอบหายใจ เธอหยิบมือถือขึ้นมาดู ถึงได้รู้ว่าตัวเองเดินมาสี่ชั่วโมงแล้ว ทางเดินบ้าอะไรเดินตั้งสี่ชั่วโมงยังไม่สุดทาง เธอเริ่มสงสัยว่าตัวเองโดนหลอกและติดกับดักเข้าแล้วหรือเปล่า

จะหันหลังกลับดีไหมนะ ถ้าเริ่มเดินย้อนกลับตั้งแต่ตอนนี้ เดินไปอีกสี่ชั่วโมงก็ไม่แน่ว่าอาจจะกลับไปทางเดิมได้

แต่ขณะที่เธอกำลังลังเลอยู่นั้น จู่ๆ ข้างหน้าก็มีเงาร่างเงียบงันสองร่างปรากฏขึ้นมา จ้าวหลานเบิกตากว้างทันทีพลางรีบล้วงหยิบยันต์ออกมา

……

[ตอบถูก คุณสามารถถามคำถามได้หนึ่งข้อ ไม่ว่าจะเป็นคำถามอะไร ฉันก็จะตอบคุณ]

อวี๋ฉิงหล่างมองคำตอบที่เป็นไปตามคาด นี่เป็นคำถามที่หกที่เธอตอบถูกแล้ว ตลอดทางเธอสบายมากเพราะรู้คำตอบของทุกคำถามล่วงหน้า แต่พอตอบคำถามที่หกถูก เธอกลับสังเกตเห็นอะไรบางอย่างเข้า

นั่นก็คือ ป้ายคำถามแต่ละป้ายจะตอบแค่คำถามเดียว และการที่เธอเลือกถามคำตอบของคำถามถัดไป ก็แปลว่าเธอจะถามเส้นทางออกไปไม่ได้อีก เส้นทางที่เธอเดินผ่านมาล้วนเป็นทางที่เธอเลือกมั่วๆ เอง หรือนี่จะเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอเดินออกไปไม่ได้เสียที?