เมืองโบราณต้องพิษ 6

เมืองโบราณต้องพิษ 6

“อย่านะ อย่าๆๆ!” อวี๋เซี่ยวเริ่มกลัวขึ้นมาจริงๆ แล้ว มือข้างหนึ่งรีบยกขึ้นกุมปากตัวเองไว้ อีกข้างก็โบกไปมาไม่หยุด “อย่าดึงลิ้นฉันเลยนะ มันเจ็บจะตาย...”

โลลิต้าเลิกคิ้ว “ดูสิ ยัยนี่กลัวแล้ว”

กู่ซู่กระตุกยิ้มมุมปาก แววตาฉายประกายความตื่นเต้นโหดเหี้ยมพลางยื่นมือไปทางอวี๋เซี่ยว

“เดี๋ยวสิ!” อวี๋เซี่ยวคว้าฉับเข้าที่มือของกู่ซู่ “วิธีทำให้คนพูดไม่ได้มีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องดึงลิ้นด้วยล่ะ มันเลือดสาดไปหน่อยไหม”

โลลิต้าเลียริมฝีปาก “ลิ้นน่ะเป็นเนื้อส่วนที่อร่อยที่สุดเลยนะ ฉันอยากชิมลิ้นของเธอจะแย่แล้ว”

“พวกแก...” อวี๋เซี่ยวไม่รู้จริงๆ ว่าต้องทำยังไงถึงจะรักษาลิ้นตัวเองไว้ได้ “คุยกันก่อนสิ ต้องทำยังไงพวกแกถึงจะไม่ดึงลิ้นฉันล่ะ”

กู่ซู่ไม่พูดจา แต่ตอบอวี๋เซี่ยวด้วยการลงมือทำ เขาโยนอวี๋เซี่ยวกลับเข้าไปในอ้อมแขนของโลลิต้าอีกครั้ง จากนั้นโลลิต้าก็ใช้มือข้างหนึ่งบีบคางของอวี๋เซี่ยว บังคับให้ต้องอ้าปาก ส่วนมือของกู่ซู่ก็เอื้อมตรงเข้ามาทันที

ในช่วงเส้นยาแดงผ่าแปด อวี๋เซี่ยวก็ตะโกนลั่น “ฉันจะเอาความลับของท่านอธิบดีมาแลกกับพวกแก!”

“...”