กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เพื่อนผู้ป่วยโรงพยาบาลที่หก
อวี๋เซี่ยวรู้สึกหนังหัวชาหนึบ เมื่อก่อนเธอยังไม่คิดอะไร แต่ตั้งแต่รู้ตัวว่าผู้ดูแลกระดานสนทนาน่าจะคอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลา เธอก็รู้สึกสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ในเมื่อผู้ดูแลลบกระทู้เกี่ยวกับโรงพยาบาลสือกวงได้ แล้วจะไม่กวาดล้างไอดีที่ไม่ได้เป็นของผู้ป่วยโรงพยาบาลที่หกทิ้งหรือไง
เธอชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจโทรหา ‘บินสู่เตียงคนอื่น’
บินสู่เตียงคนอื่นรับสายอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงฟังดูอารมณ์ดีไม่เบา “หนูน้อย ตื่นแล้วเหรอ”
อวี๋เซี่ยวถึงกับกระอักกระอ่วน คำเรียกขานนี้ทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ เหมือนตัวเองยังเป็นเด็กไม่ประสีประสา เธอหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาคำหนึ่งแล้วถามว่า “มือถือเครื่องใหม่ใช้ดีไหมคะ”
“ใช้ดีมากเลย!” บินสู่เตียงคนอื่นเอ่ยอย่างสุขใจ “คนเรานี่ช่างสรรหาความสุขจริง ๆ เมื่อก่อนฉันคิดว่ามือถือมีไว้แค่โทรกับส่งข้อความ เพิ่งมารู้ตอนนี้เองว่ามีประโยชน์ตั้งเยอะแยะ เธอได้ดูกระดานสนทนาหรือยัง พวกเราคุยกันอยู่ในนั้นเพียบเลย เพียงแต่เด็ก ๆ โรงพยาบาลที่หกของพวกเธอไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ อารมณ์ร้อนแถมยังขี้สงสัยกันสุด ๆ”
อวี๋เซี่ยวเหงื่อตกนิด ๆ ก่อนจะบอกว่า “ฉันโทรมาหาคุณก็เพราะเรื่องนี้นี่แหละค่ะ ฉันว่าพวกคุณเพลา ๆ การโพสต์ลงในกระดานสนทนาลงหน่อยจะดีกว่าไหมคะ”
เสียงของบินสู่เตียงคนอื่นทุ้มต่ำลงทันที “ทำไมล่ะ”