วันใหม่

วันใหม่

อวี๋เซี่ยวกะจะพูดว่ายินดีด้วย แต่คิดอีกที ไห่คั่วเทียนคงขนาดแต้มที่ส่งถึงมือยังไม่เอา เขาก็คงไม่อยากลงดันเจี้ยนเหมือนกัน ตอนที่อวี๋เซี่ยวยังขบคิดว่าคำพูดของเขาหมายความว่าอะไร ถังซิงอิ๋นก็ถามขึ้นว่า “เธอจะลงดันเจี้ยนครั้งต่อไปเมื่อไหร่”

“อะ?” อวี๋เซี่ยวงงไปนิดหน่อย “อาทิตย์หน้ามั้ง ฉันอยากพักสักอาทิตย์นึง”

“อือ” ถังซิงอิ๋นรับคำ แล้วถามต่อว่า “การ์ดจัดทีมยังมีเหลือไหม”

“มีสิ ยังไม่ได้ใช้เลย” อวี๋เซี่ยวตอบ “เธอจะจัดทีมกับฉันเหรอ”

“อือ ถึงตอนนั้นอย่าลืมล่ะ” พูดจบถังซิงอิ๋นก็วางสายไป

อวี๋เซี่ยวถือมือถืออยู่ด้วยอาการงง ๆ นิดหน่อย ทำไมทุกคนถึงนัดกันมาพาเธอไปด้วยแบบนี้ เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็สรุปเองว่า น่าจะเป็นผลบุญจากการที่เธอมักจะมีจิตใจดีงามและชอบทำเรื่องดี ๆ เป็นแน่แท้

หลังจากพยายามกันอยู่หลายชั่วโมง ในที่สุดมือถือทุกเครื่องก็สมัครเข้าฟอรั่มโรงพยาบาลที่หกได้ครบหมด ทั้งสามคนเหนื่อยล้าแทบขาดใจ โจวเสี่ยวเจินมุดเข้าไปในผ้าห่มนอน ส่วนจ้าวหลานก็นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียง

อวี๋เซี่ยวยืนรอพนักงานส่งพัสดุอยู่ที่ประตู ระหว่างรอก็ทบทวนแผนของตัวเองอย่างละเอียด รู้สึกว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร ทางฝั่งอเวนเจอร์สนั้น ตะกละเป็นไส้ศึก จอร์จต้องเฝ้าเซนต์เอลิซาเบธคอยให้เธอเดินเข้าไปติดกับ ดังนั้นคนที่จะมาดักฆ่าเธอในดันเจี้ยนจริง ๆ มีแค่กู่ซู่ โลลิต้า ชิงสือ กับแพทย์เจ้าของไข้ประจำดันเจี้ยนนั้นเท่านั้น