โรงพยาบาลสือกวง 3

โรงพยาบาลสือกวง 3

ตอนแรกอวี๋เซี่ยวรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาก่อน จากนั้นก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงถามขึ้นมาว่า “เธอแน่ใจนะว่าในห้องนั้นมีแค่คุณยายคนเดียว”

“ก็น่าจะใช่นะคะ...” โจวเสี่ยวเจินตอบอย่างงง ๆ “ตอนนั้นคุณยายพุ่งตรงเข้ามาหา หนูเลยไม่ได้มองให้ชัด ๆ”

จ้าวหลานถามว่า “เซี่ยวเซี่ยว ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ”

“ถ้าเกิด ฉันหมายถึงถ้าเกิดนะ” อวี๋เซี่ยวสบตาทั้งสองคน “ถ้าข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้ของพวกเราถูกต้อง ห้องนอนที่คุณยายคนนั้นอยู่ก็คืออนาคตของห้องนอนที่พวกเราอยู่ในตอนนี้ แต่ในห้องนอนนั้นกลับมีแค่คุณยายคนเดียว นั่นก็แปลว่าหลังจากนั้นพวกเราต้องหนีออกจากดันเจี้ยนนี้ได้สำเร็จอย่างแน่นอน”

“จริงด้วยสิ” โจวเสี่ยวเจินพยักหน้า “ทำไมหนูถึงคิดไม่ถึงนะ”

“อาจจะไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้นก็ได้” จ้าวหลานโบกมือปฏิเสธ “อาจจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับพวกเราหลังจากนั้น จนทำให้ต้องออกจากห้องนอนนี้ไป หรือไม่ก็อาจจะเป็น...”

เธอพูดค้างไว้ครึ่งหนึ่งเหมือนทำใจพูดต่อไม่ลง โจวเสี่ยวเจินเกลียดการพูดค้าง ๆ คา ๆ ที่สุด “หรือไม่ก็อาจจะเป็นอะไรเหรอคะ”

จ้าวหลานทำหน้าเจ็บปวด “หรือไม่ก็อาจจะเป็น... คุณยายคนนั้นคือหนึ่งในพวกเราสามคน”

โจวเสี่ยวเจินอ้าปากค้างตาโต ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าจะพูดตะกุกตะกักออกมาได้ “เป็นไปได้ยังไงกัน... พวกเราสามคนอยู่ด้วยกันนี่คะ ถ้าเกิด... แล้วอีกสองคนล่ะไปไหน”