กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
การกัดกร่อนของไอหยิน
“ฉันก็ทำได้นะ” โจวเสี่ยวเจินพูดคล้อยตามอยู่ข้าง ๆ “ให้ฉันจัดการเถอะ ฉันไม่ติดเรื่องเรียกพวกเขาว่าพ่อกับแม่หรอก”
พอมองเพื่อนสาวทั้งสองคน อวี๋เซี่ยวก็ซาบซึ้งใจสุด ๆ ดูเพื่อนแสนดีสองคนของฉันสิ ถึงขนาดยอมเที่ยวไปนับคนอื่นเป็นพ่อไปทั่วเพื่อฉันได้ลงคอ
“พวกเธอดีจังเลย” อวี๋เซี่ยวกุมมือของทั้งสองคนไว้
จ้าวหลานกับโจวเสี่ยวเจินก็กุมมือเธอตอบ ผ่านไปครู่หนึ่งโจวเสี่ยวเจินก็เอ่ยถาม “พวกตะกละมีของดีอะไรติดตัวบ้างไหมอะ?”
“เอ๊ะ?” อวี๋เซี่ยวตามไม่ทันไปชั่วขณะ “หมายความว่ายังไง?”
“พวกเขามีของดีประเภทตราประทับของบอสใหญ่ไหมล่ะ?” โจวเสี่ยวเจินพูดด้วยความตั้งตารอ “ฉันรู้สึกว่าเราจะเรียกพ่อฟรี ๆ ไม่ได้นะ ถ้าทำได้ล่ะก็ ขูดเอาผลประโยชน์มาหน่อยน่าจะดีที่สุด”
อวี๋เซี่ยว “...”
แผนการพักร้อนของพวกเธอยังไม่เปลี่ยน อวี๋เซี่ยวยังคงตัดสินใจว่าจะพักให้ครบเจ็ดวันก่อนค่อยลงดันเจี้ยน ตอนที่เธอกำลังจะไปห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า จ้าวหลานก็พูดขึ้นว่า “ตอนที่เธอไปหมู่บ้านตระกูลกู่ ไห่คั่วเทียนคงโทรหาเธอด้วยนะ”