กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แพทย์เจ้าของไข้ประชุมกัน
อิฐในมือกู่ซู่แตกเปรี๊ยะขึ้นมาทันที เขาจ้องเขม็งไปที่จอร์จ เม้มปากแน่น จอร์จถูกจ้องจนใจคอไม่ดี สัญชาตญาณบอกว่าขืนอยู่ตรงนี้ต่อไปคงไม่ปลอดภัยแน่ เลยหมุนตัวเดินหนี
“จอร์จ” เสียงของกู่ซู่ที่ดังมาจากด้านหลังเย็นเยียบจับขั้วหัวใจ
จอร์จลังเลอยู่นิดหนึ่ง แต่ก็ยอมหันกลับไป ร่างทั้งร่างของกู่ซู่อยู่ในเงามืด เขาพูดขึ้นว่า “นายจงใจมาบอกเรื่องนี้ อยากจะดูเรื่องตลกของฉันงั้นเหรอ”
จอร์จรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง แน่นอนว่าเขาอยากดูเรื่องตลกของกู่ซู่ แต่ไม่มีทางเลือกดูในเวลาแบบนี้แน่ เพื่อที่จะจัดการกับตะกละ เขาอ้างเรื่องรวมหัวกันจัดการทายาทแห่งคนหูหนวกมาหลอกพวกแพทย์เจ้าของไข้มาที่นี่ จนทำให้ทุกคนโดนหักเงินเดือนแถมโดนลงโทษให้มาใช้แรงงานบำเพ็ญโทษ แล้วเวลาแบบนี้เขาจะกล้ามาเยาะเย้ยกู่ซู่ได้ยังไง
แต่เขาก็แฉอวี๋เซี่ยวออกมาไม่ได้ ไม่อย่างนั้นในสายตาของพวกแพทย์เจ้าของไข้ จอร์จอย่างเขาก็จะกลายเป็นพวกเดียวกับมนุษย์ไปทันที
จอร์จฝืนปั้นยิ้มแล้วบอกว่า “จะเป็นไปได้ยังไงกัน ฉันแค่บังเอิญรู้เข้า ก็เลยมาบอกนายสักคำเฉย ๆ”
สีหน้าของกู่ซู่ยิ่งดูน่ากลัวขึ้นไปอีก “นายยิ้มเหรอ”
จอร์จ “...”