กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หนุ่มสาวลุยไปข้างหน้า 8
ผ่านเหตุการณ์อายจนอยากมุดดินมาแล้วตั้งหลายครั้ง ตอนนี้หนังหน้าของอวี๋เซี่ยวหนาจนกระทั่งตัวเองยังคิดไม่ถึงเลย ยิ่งสถานการณ์วิกฤติเบอร์นี้ด้วยแล้ว เธอยิ่งโยนความยางอายทิ้งไปชั่วคราวได้สบาย ๆ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับบอสใหญ่ที่จู่ ๆ ก็เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู อวี๋เซี่ยวจึงเงยหน้าขึ้น ทำตัวเป็นลูกสาวแสนดีว่าง่ายทันที “พ่อคะ...”
เธอยังพูดไม่ทันขาดคำ ข้างหลังก็มีเสียงแผ่ว ๆ ลอยมาว่า “ลูก...สาว”
“?” อวี๋เซี่ยวหันขวับกลับไป ก็เห็นผู้ชายหน้าเหลืองผอมแห้งคนหนึ่งลุกขึ้นมาจากโต๊ะทำงานด้านหลัง เขาเดินออกมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ก็แฝงความแน่วแน่ พลางพูดกับอวี๋เซี่ยวว่า “ลูกสาว ทำไมลูกถึงไปเรียกเจ้านายว่าพ่อล่ะ พ่อคนนี้ต่างหากที่เป็นพ่อของลูกนะ”
อวี๋เซี่ยว “...”
ให้ตายสิ เกือบลืมไปเลยว่าเหรียญต้ากวนทงเป่าเป็นไอเทมโจมตีหมู่ คน ผี หรือปีศาจในรัศมีสิบเมตรโดนผลกระทบกันหมด สีหน้าของอวี๋เซี่ยวเปลี่ยนวูบ เธอมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าพวกพนักงานกำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาพิลึกพิลั่น
ผู้ชายหน้าเหลืองผอมแห้งเพิ่งพูดจบ ชายหลังค่อมข้าง ๆ ก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที กระแทกเสียงโกรธ ๆ ว่า “ลูกสาวแกที่ไหนกัน ฉันต่างหากที่เป็นพ่อของเธอ!”
“ลูกสาว!” หญิงสาวผมสั้นหน้าตกกระ ดูอายุแค่ยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่งวิ่งตรงเข้ามาหาอวี๋เซี่ยว “หนูมาได้ยังไงเนี่ย รีบมาหาแม่เร็วเข้าลูก”
“เธอพูดเหลวไหลอะไรยะ ฉันต่างหากที่เป็นแม่ของแก!”