กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ลุยแหลกทั้งชายหญิง 7
จังหวะที่เหลียวหลังไปเห็นไฟวิญญาณไล่กวดตามมา เซวียหรงหรงแทบจะหยุดหายใจ แต่แล้วเธอก็พบว่า ไฟวิญญาณกลับหยุดชะงัก ยืนนิ่งอยู่กับที่เสียอย่างนั้น
พอมองไปที่สองคนที่ตัวเองใช้สองมือกระชากลากมา ทั้งคู่กลับยืนด้วยท่าทางสบาย ๆ จ้องมองไฟวิญญาณอย่างใจเย็นสุด ๆ ความรู้สึกตอนนั้นจะพูดยังไงดีล่ะ เหมือนมีเธอเป็นคนประสาทอยู่คนเดียวที่ทำตัวตื่นตูมเอะอะโวยวาย
“นี่มัน...” สมองของเซวียหรงหรงว่างเปล่าไปหมด “ไม่หนีกันเหรอ”
สิ้นเสียงพูด เธอก็เห็นผีไฟสีเขียวตนนั้นค้อมตัวลง โค้งคำนับให้
...มันโค้งคำนับเนี่ยนะ!
เซวียหรงหรงเริ่มหยิกต้นขาตัวเอง เธอรู้สึกว่าถ้าตัวเองไม่ได้เป็นบ้าไปแล้ว ก็คงติดอยู่ในภาพลวงตาอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นจะเห็นผีโค้งคำนับคนเป็น ๆ ได้ยังไงกัน เดี๋ยวสิ! ตรงนี้ยืนอยู่ตั้งสามคน แล้วมันโค้งคำนับให้ใครกันล่ะ
ตอนนั้นเอง เซวียหรงหรงก็ได้ยินเด็กสาวที่ชื่ออวี๋เซี่ยวพูดขึ้นมา น้ำเสียงของเธอฟังดูไม่ค่อยดีนัก คล้ายกำลังหงุดหงิดอยู่หน่อย ๆ
“ออกมาทำไมเนี่ย” อวี๋เซี่ยวขมวดคิ้วแน่น “สนามหญ้าฉันตัดแต่งเสร็จแล้วหรือไง ดูนายสิ ไปไล่กวดเพื่อนฉันจนเธอตกใจแทบแย่แล้วเห็นไหม”
ผีไฟรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความเป็นธรรมเอาเสียเลย เพราะมันตั้งหน้าตั้งตาเผาสนามหญ้าอย่างสุดความสามารถจริง ๆ มันจะไปรู้ได้ยังไงว่าคนที่มาใส่ปุ๋ยในสนามหญ้าเป็นเพื่อนของอวี๋เซี่ยว พอเห็นอีกฝ่ายมาใส่ปุ๋ยจนหญ้าที่เผาเกลี้ยงงอกขึ้นมาใหม่ มันก็เลยโมโหจนต้องวิ่งไล่ตามออกมา