เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หนุ่มสาวเดินหน้าลุย 1
เสียดายที่ไห่คั่วเทียนคงกำลังนอนหลับอยู่ ไม่อย่างนั้นอวี๋เซี่ยวคงโทรไปปรึกษาเขาทันทีแล้ว
แต่ถ้าจะขายการ์ด อาศัยแค่พวกเธอสามคนคงไปไม่รอด ปัญหาหลักยังอยู่ที่ตลาด โรงพยาบาลที่หกเพิ่งจะเริ่มต้น ตลาดเลยยังเล็ก ต่อให้มีของดี คนส่วนใหญ่ก็ซื้อไม่ไหว จะให้เลขายถูก ๆ ก็ทำใจไม่ลงจริง ๆ แถมของพวกนี้ก็ไม่ใช่ของอวี๋เซี่ยวคนเดียวด้วย
คิดไปคิดมา สุดท้ายก็ต้องไปพึ่งสองคนจากโรงพยาบาลที่สี่อยู่ดี อวี๋เซี่ยวลูบคางพลางคิดว่า เธอควรจะเรียนรู้จากลู่สวิน แล้วเปลี่ยนผู้ป่วยในทุกดันเจี้ยนให้กลายเป็นลูกค้าเป้าหมายดูดีไหมนะ
“เอ๊ะ?” จู่ ๆ โจวเสี่ยวเจินก็พูดขึ้นมา “มือถือรุ่นเก่าไม่มีร้านค้า ถ้างั้นก็ไม่มีกระดานสนทนาด้วยหรือเปล่าคะ”
“น่าจะใช่แหละ” อวี๋เซี่ยวตอบ
“โห น่าสงสารจัง” โจวเสี่ยวเจินเต็มไปด้วยความเห็นใจ “ไห่คั่วเทียนคงอยู่ในโรงพยาบาลมาตั้งหลายปี ขนาดจะคุยโม้ออนไลน์ยังทำไม่ได้เลย น่าสงสารเกินไปแล้ว”
อวี๋เซี่ยวอึ้งไปนิด เธอเองก็ยังไม่ได้คิดถึงจุดนี้ แต่พอคิดดูดี ๆ การเล่นเน็ตก็เป็นเรื่องสำคัญจริง ๆ บางคนแม้ในห้องผู้ป่วยจะเหลืออยู่แค่คนเดียว แต่อย่างน้อยถ้าได้คุยกับคนอื่นในกระดานสนทนาก็ยังดีขึ้นมาหน่อย ไม่ถึงกับต้องนั่งเหม่ออยู่คนเดียวเวลาที่ไม่ได้ลงดันเจี้ยน
“เสียดายที่ในร้านค้าไม่มีสมาร์ตโฟนขาย” โจวเสี่ยวเจินบอก “ไม่งั้นพวกเราคงซื้อสมาร์ตโฟนสักเครื่องส่งไปให้ไห่คั่วเทียนคงแล้ว”
อวี๋เซี่ยวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็กดโทรหาลู่สวิน