กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ไห่คั่วเทียนคง
คิดมาถึงตรงนี้ เธอก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าไห่คั่วเทียนคงถูกโรงพยาบาลลงโทษไปแล้ว ห้ามลงดันเจี้ยนหนึ่งเดือน แบบนี้จะทำยังไงดีล่ะ
“พี่เซี่ยว ลู่สวินมีธุระอะไรกับพี่เหรอ” โจวเสี่ยวเจินที่นั่งเล่นมือถืออย่างเบื่อ ๆ ถาม “ทำเอาพี่กลุ้มใจขนาดนี้”
“เขาอยากแนะนำลูกค้ามาให้พี่” อวี๋เซี่ยวเล่าเรื่องที่ลู่สวินจะแนะนำลูกค้า และเสนอไอเทมให้หนึ่งชิ้นให้ฟัง จากนั้นก็ถามว่า “พวกเธอคิดว่ายังไง”
“มีไอเทมก็ต้องเอาอยู่แล้วสิ!” โจวเสี่ยวเจินตอบโดยไม่ลังเลเลย “ไอ้สายรัดกางเกงผีผูกคอตายอะไรนั่นฟังดูไม่เลวเลยนะ บางทีอัปเกรดทีหลังอาจจะใช้ได้ดีขึ้นอีกก็ได้”
“ฉันก็เอนเอียงไปทางรับงานนี้เหมือนกัน” จ้าวหลานถึงจะอยากได้ไอเทมเหมือนกัน แต่เธอคิดรอบคอบกว่า “แค่ว่าความสามารถของพวกเราสามคนถึงจะพอใช้ได้ แต่ประสบการณ์ยังไม่ค่อยพอ เท่าที่ฉันรู้ ยังมีดันเจี้ยนอีกบางประเภทที่พวกเราไม่เคยเจอมาก่อน ฉันก็เลยกังวลอยู่บ้าง”
นี่ก็คือเรื่องที่อวี๋เซี่ยวกังวลเหมือนกัน เธอพูดว่า “ลู่สวินบอกว่าจ้างพวกเขาสองคนมาจัดทีมด้วยกันได้ แต่พวกเขาเอายันต์”
โจวเสี่ยวเจินถาม “เอาเท่าไร”
อวี๋เซี่ยวตอบ “ยี่สิบแผ่น”
“ซี้ด... เยอะอยู่นะ” โจวเสี่ยวเจินพูด “ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ยังพอว่า แต่ตอนนี้กระดาษยันต์สีเหลืองของพี่เซี่ยวเหลือแค่ก้นกล่องแล้ว ต่อไปก็ต้องซื้อกระดาษยันต์สีเหลืองจากร้านค้า ต้นทุนเพิ่มขึ้นเยอะเลยนะ”